عسل دیابتی فروردین

برای خرید عسل دیابتی استاندارد، توجه به پارامترهای دقیق آزمایشگاهی از جمله نسبت فروکتوز به گلوکز و میزان ساکارز محصول الزامی است. پیش از هر اقدام، باید بررسی کرد که از منظر علمی عسل دیابتی چیست و ساختار شیمیایی آن چه تفاوتی با نمونه‌های معمولی دارد. یک عسل ارگانیک مخصوص بیماران دیابتی معمولاً دارای ساکارز بسیار پایین (زیر ۱ الی ۱.۵ درصد) است و به دلیل مقادیر بالاتر فروکتوز، فرآیند جذب قند در خون را کندتر می‌کند.

اگر به دنبال پاسخ این سوال هستید که با توجه به شرایط متابولیک، کدام عسل برای دیابت خوب است، باید به سراغ عسل‌هایی با شاخص گلیسمی (GI) پایین مانند عسل زول، گون یا گشنیز بروید. همچنین، داشتن درک پایه از اینکه اساساً عسل طبیعی چیست و عدم استفاده از تغذیه مصنوعی زنبور چگونه اثبات می‌شود، به شما در انتخاب و تهیه یک محصول کاملاً اصیل و ایمن کمک شایانی می‌کند.

شاخص گلیسمی یا شاخص گلوکوز که به‌اختصار به آن (GI) هم می‌گویند، معیاری است برای اندازه‌گیری سرعت بالا رفتن سطح گلوکز یا همان قند خون پس از خوردن نوع مشخصی از غذا است. این شاخص یک رتبه‌بندی از کربوهیدرات‌ها در مقیاس ۰ تا ۱۰۰ است که با توجه به اینکه سطح قند خون را بعد از خوردن چقدر بالا می‌برد به سه دسته کلی شاخص گلیسمی پایین (کمتر از ۵۵)، شاخص گلیسمی متوسط (۵۵ تا ۷۰) و شاخص گلیسمی بالا (بیشتر از ۷۰) تقسیم می‌شوند.

هر چه عدد این شاخص گلیسمی کم تر باشد، تأثیر آن غذا بر روی قند خون نیز کم‌تر خواهد بود. باید توجه داشت که شاخص گلیسمیک تنها در مورد سرعت افزایش قند خون به شما اطلاعات می‌دهد ولی در خصوص میزان افزایش چیزی نمی‌گوید. بر اساس جداول بین‌المللی شاخص گلیسمی عسل‌های مناطق مختلف بین ۳۲ تا ۸۷ گزارش شده و این امر نشان دهنده‌ی تفاوت میان شاخص گلیسمی عسل‌های مختلف و اثرات متفاوت آن‌ها بر قند خون پس از مصرف است.